Fangorn był jednym z najstarszych lasów Śródziemia. Leżał u podnóży Gór Mglistych. Od południa sąsiadował z Rohanem, a od zachodu z Isengardem. Obszar tego lasu był zamieszkiwany przez olbrzymie, potrafiące się poruszać drzewa- Entów oraz Huornów. Był to jedyny las, w którym można było spotkać wyżej wymienionych mieszkańców. Po wielu wiekach wspólnego życia samce Entów i Huornów zostały same. Samice zaginęły bez wieści. Endowie próbowali szukać swoich żon, jednak nigdy nie udało im się ich znaleźć. Jako, że las ten sąsiadował z Isengardem był dla niego źródłem drewna. Rohan nie próbował nawet wycinać drzew z tego lasu, ponieważ wiedział jak się to może skończyć. Kiedy Endowie spostrzegli wycięte olbrzymie połcie drzew wstąpił w nich gniew. Byli gotowi zrobić wszystko, aby zemścić się Isengardowi. Co chcieli zrobić, to tez zrobili. Isengard został zrównany z ziemią pod wpływem gniewu Entów. W lesie tym wybito również olbrzymie ilości orków uciekających po przegranej bitwie pod murami Helmowego Jaru.